Stwardnienie rozsiane to choroba zapalna ośrodkowego układu nerwowego, w przebiegu której, dochodzi do powstawania ognisk demielinizacyjnych (plak) i niszczenia aksonów komórek nerwowych.
Choroba ma charakter autoimmunologiczny, tzn. występuje synteza przeciwciał skierowanych przeciwko neuronom i astrocytom, co doprowadza do powstania reakcji zapalnej i następowego uszkodzenia układu nerwowego. Choroba ta występuje na całym świecie, z największą jednak częstością w krajach skandynawskich, Europie Środkowej i Ameryce Północnej, podczas gdy należy do rzadkości w krajach równikowych.
Postulowane były wobec powyższego czynniki infekcyjne, genetyczne, narażenie na światło słoneczne, a także rodzaj diety, jako prawdopodobne czynniki wywołujące chorobę, co w świetle przeprowadzonych badań nie znalazło jednak statystycznego potwierdzenia.
Obecnie gorącym tematem jest rola zwężenia żył szyjnych w patogenezie stwardnienia rozsianego. Teza ta jak dotąd nie została wiarygodnie potwierdzona statystycznie, jakkolwiek istniejące doniesienia mówią o występujących u 90% pacjentów ze stwardnieniem rozsianym zaburzeniach przepływu krwi w obrębie żył szyjnych lub żyły nieparzystej. Pytanie, czy istnieje rzeczywisty związek pomiędzy obserwowanymi zmianami w przepływie krwi żylnej, a występowaniem choroby lub jej zaostrzeń pozostaje nadal otwarte. Istnieją natomiast przesłanki mówiące o poprawie ogólnego samopoczucia pacjentów oraz braku progresji choroby po przywróceniu właściwego kierunku i prędkości przepływu krwi żylnej. Czas obserwacji na tą chwilę jest krótki i trudno powiedzieć na ile trwała jest uzyskiwana poprawa stanu zdrowia. Kolejnym argumentem mogącym świadczyć na korzyść tej metody, jest fakt, że podczas konferencji w Dusseldorfie odbywającej się w dniach 9-12 wrzesień 2009r. przedstawiono pracę autorów brytyjskich - E. Tallantyre, A. Al. - Radaideh, J. Dixon, M. Brookes, P. Morgan, P. Morris, N. Evangelou na temat różnicowania zmian demielinizacyjnych widocznych w obrazach rezonansu magnetycznego, pomiędzy zmianami naczyniopochodnymi i plakami występującymi w stwardnieniu rozsianym. Wg autorów jedynie użycie wysokopolowego (7 Teslowego) rezonansu magnetycznego pozwala jednoznacznie rozróżnić te dwa rodzaje zmian. Cechę różnicującą w takim badaniu stanowi obecność małych naczyń żylnych zlokalizowanych w centrum plak charakterystycznych dla stwardnienia rozsianego w 80% przypadków, podczas, gdy w zmianach naczyniopochodnych występowały one zaledwie w 17% przypadków. W badaniu przeanalizowano 689 zmian demielinizacyjnych obserwowanych u pacjentów z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym i 218 zmian demielinizacyjnych w grupie kontrolnej.
W przeciwieństwie do opisywanych powyżej argumentów świadczących na korzyść hipotezy powstawania obserwowanych w stwardnieniu rozsianym zmian w przebiegu zaburzeń krążenia żylnego w OUN, szereg innych obserwacji budzi wątpliwości.
Pierwszą z nich jest fakt, że przebiegu stwardnienia rozsianego dochodzi do aktywacji układu immunologicznego i produkcji przeciwciał, co obserwowane jest klinicznie jako obecność prążków oligoklonalnych w płynie mózgowo - rdzeniowym oraz potwierdzają to obserwacje poprawy stanu klinicznego pacjentów, leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym rzuty choroby metyloprednizolonem. Zastanawiające, na ile argumenty związane z odkładaniem złogów żelaza w tkance mózgowej są wiarygodne, ponieważ, dlaczego nie dochodzi do stwardnienia rozsianego np. w przebiegu chorób związanych z metabolizmem żelaza i zaburzeń jego spichrzania, w chorobach wątroby, zaburzeń gospodarki białkowej organizmu?
Kolejnym pytaniem, jakie się nasuwa, jest fakt samych ognisk demielinizacyjnych, które występują w podobnej lokalizacji u wszystkich pacjentów i w większości zlokalizowane są w obrębie istoty białej. Jeśli zaburzenie odpływu krwi żylnej z mózgu byłoby jedyną przyczyną tej choroby, dlaczego nie obserwuje się tych zmian w całym mózgu lub też brak jest cech obrzęku tkanki mózgowej w przebiegu stwardnienia rozsianego jako skutku zaburzeń w odpływie krwi żylnej? (Nowe publikacje na temat zmian obserwowanych w rezonansie magnetycznym mózgu w stwardnieniu rozsianym, mówią o uszkodzeniach kory mózgu, jakkolwiek nie stanowią one wykładników choroby, na podstawie których można opierać diagnozę stwardnienia rozsianego).
Fakt występowania pogorszenia stanu nerologicznego pacjentów z rozpoznanym stwardnieniem rozsianym w przebiegu infekcji, to następna wątpliwość w upatrywaniu zaburzeń przepływu krwi żylnej w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, jako jedynej przyczyny tej choroby.
Ponadto, wspomniana na początku geografia choroby, mówiąca o ekstremalnie rzadkim występowaniu SM wśród mieszkańców państw położonych wzdłuż równika. Czy oznacza to, że mieszkańcy tych krajów, dysponują czynnikami środowiskowymi, które chronią przed występowaniem zaburzeń w krążeniu żylnym mózgu?
Reasumując, w obecnej chwili, przyczyna stwardnienia rozsianego pozostaje nadal niejasna, a korekcja przepływu krwi żylnej stanowi interesującą metodę wspomagającą leczenie pacjentów chorujących na stwardnienie rozsiane. Pytania, postawione powyżej, na dzień dzisiejszy pozostają bez odpowiedzi, a prowadzone na szeroką skalę, wielokierunkowe badania nad patogenezą i nowymi metodami terapii omawianej choroby budzą coraz większe nadzieje. Pozostaje mieć nadzieję, że pewnego, być może niezbyt odległego w czasie dnia, poznamy na nie jednoznaczną odpowiedź.
Proszę o dodawanie poniżej komentarzy i cytatów z publikacji dotyczących etiopatogenezy stwardnienia rozsianego celem rozwijania wiedzy na ten temat.
Zapraszam do komentowania artykułu
Witam bardzo proszę o odpowiedz,czy zawsze w SM są zwężone żyły szyjne...
Witam bardzo proszę o odpowiedz,czy zawsze w SM są zwężone żyły szyjne...
Udowodniony fakt istnienia reakcji immunologicznej w przebiegu SM w żaden sposób nie przeczy teorii CCSVI. Wg. tej teorii ta reakcja jest wynikiem zaburzonego odpływu i przenikania bariery krew -mózg jako efektu zwiększonego ciśnienia żylnego. Ten powyższy fakt tłumaczy również brak uszkodzenia mózgu u osób z zaburzonym metabolizmem żelaza - jeśli bariery krew mózg pozostaje szczelna to żelazo nie przenika do mózgu i nie czyni w nim szkód. Tłumaczy też fakt zaostrzeń choroby w przebiegu infekcji - organizm produkuje więcej przeciwciał a tym samym więcej przeciwciał przenika BBB. Fakt istnienia typowych lokalizacji zmian deminielinizacyjnych łatwo można wytłumaczyć anatomią układu żylnego - który mimo swojej wielorodności jest \"podobny\" - w takim sensie że duże naczynia żylne występują w tych samych lokalizacjach CUN. Także problemy w drenażu mózgu powinny dawać zmiany w podobnych miejscach . Geografia występowania choroby może wynikać z kilku faktów - choćby np. większej ekspozycji na światło dzienne -> większe stężenia wit. D -> niższy poziom wapnia -> brak np. zwapnienia zastawki żyły szyjnej ( jak było w moim przypadku ) . Kolejny argument za teorią to wnioski z wyników badań przy użyciu rezonansu 7T które jako kryterium różnicowania zmian demielinizacyjnych w przebiegu SM i naczyniopochodnych podają istnienie naczyń żylnych wewnątrz ognisk demielinizacji .
Polecam forum o stwardnieniu rozsianym http://*.stwardnienie-rozsiane.org Znajdziecie tam relacje osób, które poddały się zabiegowi udrażniania żył szyjnych.
Do not enough money to buy a car? You should not worry, just because that is available to take the mortgage loans to work out such kind of problems. So take a collateral loan to buy everything you require.
I do not try to discuss my writing techniques with my teachers. I just show them good papers and that is just because I buy research papers online uk. Nevertheless, I do not guess that they have to trouble just about the way I do it!